نسبتهاى ناروا و تهمت ، و يا ايجاد مزاحمت به هنگامى كه آنها را دعوت به خانه خود مىكند همانگونه كه در آيه 53 همين سوره گذشت « إِنَّ ذلِكُمْ كانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ » : « اين كار شما پيامبر را آزار مىدهد » . و يا موضوعى كه در آيه 61 سوره توبه آمده كه پيامبر ص را به خاطر انعطافى كه در برابر سخنان مردم نشان مىداد به خوشباورى و ساده دلى متهم مىساختند : « وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ » : « گروهى از آنها پيامبر را آزار مىدهند و مىگويند : او آدم خوشباورى است كه گوش به حرف هر كس مىدهد » و مانند اينها . حتى از رواياتى كه در ذيل آيه وارد شده چنين استفاده مىشود كه آزار خاندان پيامبر ص مخصوصا على ع و دخترش فاطمه زهرا ع نيز مشمول همين آيه بوده است ، در صحيح « بخارى » جزء پنجم چنين آمده است كه : رسول خدا فرمود : ( فاطمة بضعة منى فمن اغضبها اغضبنى ) « فاطمه پاره تن من است هر كس او را به خشم در آورد مرا به خشم در آورده است » ( 1 ) . همين حديث در صحيح « مسلم » به اين صورت آمده : « ان فاطمة بضعة منى يؤذينى ما آذاها » : « فاطمه پاره اى از تن من است هر چه او را آزار دهد مرا مىآزارد » ( 2 ) . شبيه همين معنى در باره على ع از پيامبر گرامى اسلام ص نقل شده است ( 3 ) . و اما « لعن » در آيه فوق چنان كه سابقا هم گفتيم به معنى دورى از رحمت خداست ، و اين درست نقطه مقابل رحمت و صلوات است كه در آيه قبل

--> ( 1 ) « صحيح بخارى » جزء 5 صفحه 26 . ( 2 ) « صحيح مسلم » جلد 4 صفحه 1903 ( باب فضائل فاطمة ) . ( 3 ) تفسير « مجمع البيان » ذيل آيه مورد بحث .